Kitap Notları: The DC-10 Case

Kitap notları bölümümüzde bu kez, editörlüğünü John H. Fielder ve Douglas Birsch’in yaptığı “The DC-10 Case” adlı çalışmayı ele alıyoruz.

(ISBN: 0-7914-1087-0)

1992 yılında New York Üniversitesi tarafından basılan kitap, 346 sayfadan oluşuyor.

The DC-10 Case aslında, etik derslerinde kullanılmak üzere tasarlanan bir kitap niteliğini taşıyor.

McDonnell Douglas firması tarafından üretilen ve sektörün ilk geniş gövdeli uçaklarından bir tanesi olan DC-10’un geçirmiş olduğu kaza ve arızalar, mühendislik etiği ve kurumsal etik açısından değerlendiriliyor.

DC-10’un ölümcül kazaları (1974 Paris, 1979 Chicago ve 1989 Sioux City) öncelikle mercek altına alınmış.

Kitapta, editörlerin kaleme aldığı makalelerin yanı sıra, yukarıda belirttiğimiz üç kazanın resmî raporu, iş etiği konusundaki makaleler ve DC-10 kazalarıyla ilgili diğer bazı kitaplardan yapılan alıntılar da yer alıyor.

Uçağın çeşitli noktalardaki tasarımına ilişkin tartışmalar, üretim aşamasındaki denemelerde yaşanan bir kaza, ilgili mühendislerin davranışları, ABD’deki resmî kurumların sorumlulukları, üretici firmanın tepkileri gibi konuları The DC-10 Case adlı bu kitapta bulmak mümkün.

Özellikle, McDonnell Douglas firmasının bir alt yüklenicisi olarak DC-10 üretiminde önemli rol oynayan Convair firmasının kıdemli mühendisi Dan Applegate’in 27 Haziran 1972 tarihinde, yani THY’nin 1974 Paris kazasından çok önce yazmış olduğu bir rapor son derece dramatik.

Rapor adeta, gelecekte yaşanacak olan kazaların bir habercisi niteliğini taşıyor.

Dört sayfalık raporun en can alıcı bölümü şöyle:

“My only criticism of Douglas in this regard is that once this inherent weakness was demonstrated by the July 1970 test failure, they did not take immediate steps to correct it. It seems to be inevitable that, in the twenty years ahead of us, DC-10 cargo doors will come open and I would expect this to usually result in the loss of airplane.”

Yani Dan Applegate, uçağın kargo kapısının kilit mekanizmasının tasarımındaki yetersizliğin, yirmi sene içerisinde bir kazaya yol açacağını öngörmüş.

Yirmi sene içerisinde bir değil tam üç tane ölümcül DC-10 kazası yaşanırken, THY’nin Paris kazası, söz konusu raporun yazılışının üzerinden iki sene bile geçmeden gerçekleşmiş.

The DC-10 Case – Table of Contents

History and Early Warnings

1- Regulatory and Institutional Framework

2- High Risks, Sinking Fortunes

3- Floors, Doors, Latches and Locks

4- The 1970 Ground Testing Incident

5- NTSB Report on the Windsor Incident

6- The Applegate Memorandum

7- Fat, Dumb, and Happy: The Failure of the FAA

8- Compliance with Service Bulletin SB 52-37

9- Conclusions of the US Senate Oversight Hearings and Investigation of the DC-10 Aircraft

The 1974 Paris Crash

10- French Government Report on the 1974 Paris Crash

11- Engineers Who Kill: Professional Ethics and the Paramountcy of Public Safety

12- Whistle blowing, Ethical Obligation, and the DC-10

13- What is Hamlet to McDonnell Douglas or McDonnell Douglas to Hamlet?

14- Statement of John C. Brizendine (President, McDonnell Douglas)

The 1979 Chicago Crash

15- NTSB Report on the 1979 Chicago Crash

16- The DC-10: A Special Report

17- Two Models of Professional Responsibility

The 1989 Sioux City Crash

18- NTSB Report on the Sioux City Crash

19- The 1989 Sioux City Crash

The Aviation Safety System

20- Statement of Ralph Nader

21- Management Improvement Needed in FAA’s Airworthiness Directive Program

22- The FAA, the Carriers, and Safety

23- International Airline Passengers Association Critique of the DC-10

24- Moral Responsibility for Engineers

 

Abdullah Nergiz

Ticarî havayolu sektöründe, hem havayolu hem de havalimanı tarafında 20 yıla yakın profesyonel tecrübesi bulunan Dr. Abdullah Nergiz, Türkiye'nin ilk havacılık blogu olan Havayolu 101'in kurucusu ve baş editörüdür. Yüksek Lisans ve Doktora çalışmalarını Türkiye sivil havacılık tarihi üzerine yapmış olan Nergiz, halen profesyonel kariyerinin yanı sıra özel bir üniversitede havacılıkla ilgili ders vermeye devam etmektedir.