Amerikalı uçak üreticisi Boeing, B-52 bombardıman uçaklarının modernizasyonu ihalesini kazandı.
2 milyar USD tutarındaki ihale, B-52’lerin motorlarının güncellenmesi işini kapsıyor.
Bununla birlikte, Amerikan Hava Kuvvetleri’nin Boeing’le yaptığı B-52 Commercial Engine Replacement Program (CERP) sözleşmesi, yalnızca bir motor değişimi biçimde değerlendirmek yanlış olur.
Zira bu proje aynı zamanda, Soğuk Savaş mirası bir platformun 21. yüzyılın ortasına taşınması anlamına geliyor. Yeni aşamayla birlikte iki farklı B-52 uçağı üzerinde yapılacak modifikasyonlar ve uçuş testleri, programın tam üretim safhasına geçişinin önünü açacak.
Modernizasyon çalışmasının merkezinde, mevcut motorların yerini alacak Rolls-Royce F-130 ticari türev motorlar bulunuyor.
Yeni motorlar sayesinde B-52 filosunun yakıt verimliliği artacak, menzili uzayacak ve en önemlisi uçağın operasyonel ömrü 2050 ve ötesine güvenle taşınacak. Bu, 1950’lerde tasarlanan bir bombardıman uçağı için sıra dışı bir mühendislik ve lojistik başarı olarak öne çıkıyor.
Ancak program yalnızca motorlarla sınırlı değil.
Test uçaklarında elektrik üretimi ve dağıtımı, hidrolik ve pnömotik sistemler, kokpit kumandaları ve göstergeleri, uçuş aviyonikleri ve motor çalıştırma sistemleri de kapsamlı şekilde yenilenecek. Bu yaklaşım, platformun yalnızca “uçabilir” kalmasını değil, daha güvenilir, daha düşük yaşam döngüsü maliyetine sahip ve bakım açısından daha sade bir yapıya kavuşmasını hedefliyor.
ABD Hava Kuvvetleri’nin modernize edilmiş uçağa “B-52J” adını vermesi, programın önemini sembolik olarak da ortaya koyuyor. Bu, B-52’nin 1961’de H modeli adını almasından bu yana ilk platform adı değişikliği. Başka bir deyişle, yapılan değişiklikler kozmetik değil; uçağın kimliğini yeniden tanımlayacak ölçekte.
Stratejik açıdan bakıldığında B-52’nin modernizasyonu, ABD’nin nükleer caydırıcılık mimarisinde süreklilik arayışını da yansıtıyor. Yeni motorlar sayesinde daha uzun süre havada kalabilen, daha uzağa ulaşabilen ve daha düşük maliyetle işletilebilen bir B-52 filosu, eski ama vazgeçilmez bir platformun neden hâlâ merkezde tutulduğunu net biçimde açıklıyor.